Ps z kropką czy bez? Jak poprawnie pisać ten skrót?

Najlepiej pisać PS – bez kropek i bez dwukropka. Taki zapis jest podstawową formą skrótu od łacińskiego postscriptum, czyli dopisku umieszczanego po podpisie. Wątpliwości budzą jednak warianty P.S. oraz PS., dlatego sprawdź, kiedy można je spotkać i jak zapisać cały dopisek.

PS czy P.S. – który zapis wybrać?

PS to zalecana i najczęściej stosowana forma skrótu od wyrazu postscriptum. Słowniki poprawnej polszczyzny oraz słowniki ortograficzne rejestrują właśnie taki zapis – bez kropek rozdzielających litery i bez kropki po skrótowcu.

Forma P.S., z kropką po każdej literze, również pojawia się w słownikach opisujących zwyczaj językowy. Jest akceptowana rzadziej, ale nie należy jej utożsamiać z błędem ortograficznym. Jeśli zależy Ci na najbardziej neutralnym zapisie w liście, wiadomości lub artykule, wybierz jednak PS.

Najbezpieczniejszy zapis to PS bez kropek. Umieść go po podpisie, najlepiej w osobnym wierszu.

Co oznacza skrót postscriptum?

Postscriptum pochodzi z łaciny i oznacza dopisek dodany po zakończeniu pisma. Tradycyjnie umieszczano go na końcu listu, już po podpisie autora. Dziś PS można znaleźć także w wiadomości elektronicznej, artykule, eseju, a nawet krótkiej wiadomości tekstowej.

Do postscriptum trafia informacja, której nadawca nie zawarł w głównej części tekstu. Może być rzeczowa, organizacyjna albo bardziej osobista. Nie powinno jednak zastępować ważnej treści, która powinna znaleźć się w zasadniczej części wiadomości.

Sam skrót nie wymaga kropki końcowej. PS nie jest zwykłym skrótem wyrazu kończącym się kropką, lecz utrwalonym skrótowcem czytanym jako całość albo literowo: „pe-es”.

Gdzie umieścić PS?

Postscriptum zapisuje się pod podpisem. Dobrze zostawić przed nim jedną pustą linię, ponieważ taki odstęp oddziela dopisek od głównej treści i ułatwia odbiór wiadomości.

Przykład poprawnego układu wygląda tak:

Serdecznie pozdrawiam
Anna Kowalska

PS Mam nadzieję, że czujesz się już lepiej.

Czy zapis PS. jest poprawny?

Wariant PS. bywa spotykany, lecz końcowa kropka może pełnić inną funkcję. Nie musi oznaczać skrótu. Może po prostu zamykać zdanie, którego pierwszym elementem jest PS.

Porównaj dwa przypadki:

• PS Mam nadzieję, że szybko wrócisz do zdrowia.
• PS. Mam nadzieję, że szybko wrócisz do zdrowia.

W pierwszym przykładzie PS pozostaje bez kropki. W drugim znak po skrótowcu można odczytać jako kropkę kończącą zdanie, a następne zdanie rozpoczyna się wielką literą. Taki zapis nie jest jednak najlepszym wyborem, gdy chcesz jasno oznaczyć sam skrót.

Po co stosuje się dwukropek?

Zapis PS: ma inną konstrukcję. Dwukropek może oddzielać zapowiedź od treści, podobnie jak w zdaniu „Uwaga: wejście od strony podwórza”. Nie należy wtedy traktować go jako części skrótu.

W codziennej korespondencji prostsza forma PS bez dodatkowego znaku jest czytelniejsza. Dwukropek można zostawić w tekstach, w których dopisek ma charakter wyraźnej zapowiedzi, ale nie trzeba go stosować automatycznie.

Jak pisać PS w wiadomości e-mail?

Postscriptum dobrze sprawdza się wtedy, gdy chcesz dodać krótką informację po zakończeniu wiadomości. W e-mailu nie umieszczaj go w stopce, ponieważ stopka jest informacyjnym dodatkiem do listu, a nie jego częścią merytoryczną. Podpis i PS powinny znajdować się nad nią.

Przejrzysty e-mail może wyglądać tak:

• powitanie skierowane do konkretnego adresata,
• krótka i rzeczowa treść wiadomości,
• pożegnanie dopasowane do relacji,
• podpis autora,
• PS z jedną dodatkową informacją.

W formalnej korespondencji lepiej nie nadużywać dopisków. Jeśli informacja wpływa na decyzję odbiorcy, termin lub sposób wykonania zadania, wpisz ją do głównej części wiadomości. PS zostaw na uzupełnienie, przypomnienie albo osobisty komentarz.

Jak zapisać kolejny dopisek?

Jeżeli po pierwszym postscriptum chcesz dodać następne, stosuje się skrót PPS. Kolejne dopiski mogą być oznaczane jako PPPS, PPPPS i tak dalej, choć w nowoczesnej korespondencji takie nagromadzenie skrótów wygląda ciężko.

Lepszym rozwiązaniem jest uporządkowanie wiadomości przed wysłaniem. Jeden dopisek zwykle wystarcza, a większą liczbę informacji warto rozdzielić na krótkie akapity lub punkty. To zasada zgodna ze stylem prostym, który ogranicza „ścianę tekstu” i ułatwia szybkie odnalezienie informacji.

PS a prosty język

Sam skrót nie decyduje o jakości wiadomości. Liczy się także jasne nazwanie czynności, krótka składnia i unikanie kancelaryzmów. Zamiast „w celu dokonania uzupełnienia” napisz „aby uzupełnić”, a zamiast „w związku z niezapłaceniem” – „ponieważ nie zapłacił Pan” albo „ponieważ nie zapłaciła Pani”.

W podobny sposób można ograniczać wyrażenia niniejszy i przedmiotowy. Najczęściej wystarczą prostsze zaimki: „ten”, „ta” i „to”. Zdanie „W sprawie tej prosimy o odpowiedź” brzmi naturalniej niż rozbudowane „W przedmiotowej sprawie zwracamy się z uprzejmą prośbą”.

Warto też pilnować znaków przestankowych. Myślnik, a w tekstach elektronicznych najczęściej półpauza, służy do doprecyzowania myśli. Najkrótsza kreska, czyli dywiz, łączy wyrazy, lecz nie zastępuje myślnika.

Przykłady poprawnego użycia PS

Formę bez kropek zastosujesz zarówno w liście prywatnym, jak i w wiadomości służbowej:

• Serdecznie pozdrawiam, Natalia. PS Mam nadzieję, że niedługo się zobaczymy.
• Z wyrazami szacunku, Tomasz Nowak. PS Proszę zabrać ze sobą podpisany formularz.
• Do zobaczenia w piątek. PS Pamiętaj o książce, którą zostawiłem u Ciebie.
• Dziękuję za przesłane materiały. PS W załączniku znajduje się jeszcze poprawiona wersja dokumentu.

W każdym przykładzie skrót stoi po podpisie i nie ma kropki. Jeśli wybierzesz wariant P.S., zachowaj jego zapis konsekwentnie w całej wiadomości. Najważniejsze pozostaje jednak to, by nie mylić kropki kończącej zdanie z elementem skrótowca.