Poprawne są obie formy: „odnajdywać” i „odnajdować”, choć częściej używa się pierwszej z nich. Oba czasowniki mają aspekt niedokonany i odnoszą się do szukania, dostrzegania cech albo odzyskiwania właściwego stanu. Sprawdź, skąd bierze się ta różnica i jak stosować oba warianty w zdaniach.
Odnajdywać czy odnajdować – która forma jest poprawna?
Współczesna polszczyzna dopuszcza zapis „odnajdywać” oraz „odnajdować”. Nie mamy więc do czynienia z błędem ortograficznym, gdy ktoś wybierze drugi wariant. Słowniki języka polskiego odnotowują oba czasowniki jako niedokonane i przechodnie.
Różnica dotyczy przede wszystkim częstości użycia. Forma „odnajdywać” pojawia się znacznie częściej w codziennej polszczyźnie, tekstach literackich i wypowiedziach oficjalnych. „Odnajdować” jest rzadsza, ale nadal uznawana za poprawną.
| Forma | Aspekt | Użycie |
| odnajdywać | niedokonany | częstsza, preferowana w praktyce językowej |
| odnajdować | niedokonany | rzadsza, lecz poprawna |
| odnaleźć | dokonany | czynność zakończona lub osiągnięty rezultat |
Nie trzeba poprawiać formy „odnajdować” na „odnajdywać” za każdym razem. Oba warianty są zgodne z normą językową, lecz „odnajdywać” brzmi dziś naturalniej i występuje częściej.
Jaką funkcję pełnią te czasowniki?
„Odnajdywać” i „odnajdować” opisują czynność trwającą, powtarzającą się albo nieukończoną. Można nimi określić ustalanie miejsca pobytu osoby, szukanie przedmiotu, zauważanie określonych cech czy wybieranie właściwego obiektu spośród kilku możliwości.
W zdaniu „Ratownicy odnajdywali zaginionych turystów” nie chodzi o jeden, zamknięty akt. Wypowiedź pokazuje proces poszukiwań lub czynność powtarzaną wobec wielu osób. Z kolei „Ratownicy odnaleźli turystów” wskazuje na rezultat.
Szukanie osoby lub rzeczy
Najbardziej typowe znaczenie wiąże się z lokalizowaniem kogoś albo czegoś. Można odnajdywać drogę na mapie, klucze w szufladzie, akta w archiwum, ślady w lesie lub informacje w książce. Czasownik łączy się z dopełnieniem w bierniku, dlatego powiemy: „odnajdywać list”, „odnajdować rozwiązanie” albo „odnajdywać zaginione przedmioty”.
W tym sensie bliskie znaczeniowo są czasowniki „odszukiwać”, „znajdować” i „znajdywać”. Dobór słowa zależy od stylu oraz od tego, czy autor chce zaakcentować samo poszukiwanie, czy uzyskany wynik.
Dostrzeganie cech
Oba warianty mogą też oznaczać zauważanie czegoś w kimś lub w czymś. Przykładowo: „Odnajdywała w jego zachowaniu podobieństwo do ojca” albo „Odnajdował w tym utworze ślady dawnej tradycji”. Nie chodzi wtedy o fizyczne szukanie, lecz o rozpoznanie cechy, analogii lub związku.
Dlaczego częściej mówi się „odnajdywać”?
Preferowana forma wiąże się z budową czasownika i jego związkiem z dokonanym „odnaleźć”. W polszczyźnie czasowniki niedokonane tworzone od form zakończonych na „-nąć” często przyjmują rozszerzenie „-nywać” albo „-dywać”. Tak działa między innymi zasada -nywać/-dywać.
W tym schemacie „odnaleźć” ma niedokonany odpowiednik „odnajdywać”. Wariant „odnajdować” również się utrwalił, dlatego nie został uznany za niepoprawny. Jego użycie jest jednak mniej częste i dla wielu osób brzmi bardziej książkowo.
Najłatwiej zapamiętać preferowany zapis przez zestawienie: „odnaleźć” – „odnajdywać”. Forma „odnajdować” pozostaje dopuszczalnym, rzadszym wariantem.
Przykłady użycia w zdaniach
Wybór formy nie zmienia znaczenia całego zdania. Można stosować ją przy osobach, rzeczach, informacjach, śladach i podobieństwach:
- Lubię odnajdywać stare zdjęcia z dzieciństwa.
- Archeolodzy odnajdywali przedmioty pozostawione przed tysiącami lat.
- Pies bezbłędnie odnajdywał ukryte substancje.
- W dawnych listach można odnajdować informacje o życiu mieszkańców.
- Czytelnik odnajduje w tej historii znajome emocje.
- Po wielu latach bohaterowie odnajdywali drogę do rodzinnego domu.
Także formy osobowe zachowują tę samą wymienność. Powiemy „odnajduję”, „odnajdujesz” i „odnajdujemy”, niezależnie od tego, czy bezokolicznik opisujemy jako „odnajdywać”, czy „odnajdować”. W czasie przeszłym spotkamy natomiast formy „odnajdywał” oraz „odnajdował”.
Odmiana najczęściej używana
W czasie teraźniejszym obie formy mają wspólny temat odmiany: „odnajduję”, „odnajdujesz”, „odnajduje”, „odnajdujemy”, „odnajdujecie”, „odnajdują”. Tryb rozkazujący również brzmi tak samo: „odnajduj”, „odnajdujcie”, „odnajdujmy”.
Różnicę widać przede wszystkim w bezokoliczniku oraz czasie przeszłym. Poprawne są zdania „Odnajdował w tej melodii podobieństwo do starej pieśni” i „Odnajdywał w tej melodii podobieństwo do starej pieśni”.
Kiedy użyć formy „odnajdywać”?
Jeśli zależy Ci na wariancie najczęściej spotykanym, wybierz „odnajdywać”. Ta forma dobrze pasuje do wypowiedzi codziennych, prac szkolnych, tekstów urzędowych i publikacji internetowych. Nie budzi też wątpliwości u odbiorcy.
„Odnajdować” można pozostawić wtedy, gdy wynika z indywidualnego stylu autora, cytowanego tekstu albo starszej konwencji językowej. Nie ma podstaw, aby automatycznie uznawać ten zapis za błąd. W zdaniu „Odnajdował w niej rysy swojego ojca” konstrukcja pozostaje gramatycznie poprawna.
Czy wybór rzadszego wariantu zmienia sens wypowiedzi? Nie. Oba czasowniki zachowują aspekt niedokonany, a o zakończeniu czynności decyduje dopiero użycie formy „odnaleźć”.
FAQ – najczęściej zadawane pytania
Która forma jest poprawna: „odnajdywać” czy „odnajdować”?
Obie formy są poprawne; obie występują w normie językowej jako czasowniki niedokonane.
Która z tych form jest częściej używana w praktyce językowej?
Częściej spotyka się „odnajdywać”, które brzmi naturalniej i pojawia się częściej w mowie i piśmie.
Czy te czasowniki mają aspekt dokonany czy niedokonany?
„Odnajdywać” i „odnajdować” są niedokonane; forma dokonana to „odnaleźć”.
Jakie znaczenia mogą mieć te czasowniki?
Mogą oznaczać trwające poszukiwanie lub lokalizowanie czegoś oraz dostrzeganie cech czy podobieństw.
Czy wybór pomiędzy „odnajdywać” a „odnajdować” zmienia sens zdania?
Nie zmienia znaczenia; różnica dotyczy głównie częstotliwości użycia, nie treści wypowiedzi.
Kiedy lepiej użyć „odnajdywać”?
Gdy zależy Ci na formie powszechnie przyjętej w codziennej mowie, tekstach szkolnych i oficjalnych.
Jak wyglądają formy osobowe tych czasowników w czasie teraźniejszym?
W czasie teraźniejszym odmiana brzmi tak samo: np. „odnajduję”, „odnajdujesz”, „odnajdujemy”, niezależnie od bezokolicznika.